Gercekte psikolog olmasina ragmen simdi bilge, üstat gibi unvanlarla aniliyordu. Mekansizin yanindaki adam tekrar eliyle sus isareti yapti, sustular. Yasli bilge hayali alemde tüm tarihin en büyük ressamini seyre dalmis. Merakla bekliyor ne cizecegini. Hayranlikla izliyor firca darbelerini. Ressam ilk fircayi vurunca bir ciglik koptu. Bu icine mutluluk doldurulmus aci bir ciglikti. Ressam Zaman bir bebek resmi cizdi, tuvalin kösesine. Kücük bir resim Anlasilan tablonun cok kücük bir parcasiydi bu bebek. Bebek resmiyle birlikte kesik kesik aglama sesi duyuldu. Ilk resimden sonra ressamin firca darbesi hizlandi. Bebegin etrafina anne, baba cizdi. Arkasindan dede, nine, amca, hala, dayi, teyze cizdi. Gülen eglenen insanlarla ilk kareyi tamamladi. Zaman devam etti. Bu resme daha yeni baslamisti. Ressamin fircasinda sihir vardi sanki cizdigi her sey hayat buluyordu. Bu mutlu sahne karsisinda üstat da mutlu oldu. Cevresindekilerin duyacagi sesle güldü. Cevresindekiler bir sey anlamadilar. Üstadin durup dururken sebepsiz yere gülüsünden. Onlar Mekansizin gördüklerini göremiyorlardi. Saskinliklarini belirttiler seslice. Aldirmadi Üstat onlara. Psikolog devam etti zamanin resim yapisini izlemeye. Zaman ciddi bir sanatciydi, yaptigi ise deger veriyordu sanki. Bir görevdi bu tablo onun icin eksiksiz yapmaliydi her isi. Bebegi büyümüs cizdi. Her resimde mekanlar sürekli degisiyordu. Cocugun önüne okul cizdi. Arkasindan el sallayan anne baba cizdi. Anne babayi da degistirmisti zaman. Mesela saclarina beyaz boya sürüyordu artik onlarin. Her karede görünen anne baba resimde daha az görülür oldu.
Bitte wählen Sie Ihr Anliegen aus.
Rechnungen
Retourenschein anfordern
Bestellstatus
Storno







